geri

beynimdeki canavar: sona doğru, adım adım...

07/08/2008
bundan 22 yıl kadar önce the mentor'ın dediği gibi: this is my manifesto. you may stop this individual, but you can't stop us all... after all, we're all alike. aslında kaderci değilim. ama her olayın matematiksel bir denklemin sonucu olduğuna inancım sonsuz. şu sıralar hayatla aramda bazı sorunlar var ve ben bu sorunları çözemez oldum. aksine beynimdeki canavar her an her saniye yeni düşünceler içerisinde tüketiyor beni. durmadan düşünmek, aralıksız düşünmek ve bunu istemdışı yapmak gördüm ki beni gün geçtikçe bitiriyor. ömrüm boyunca özel yeteneklerim olduğunu ve bu yüzden insanlığa borçlu olduğumu düşündüm. bu doğrultuda da insanlığın yararı için elimden geleni yapmaya çalıştım. bunu hiç bir zaman insanlıktan karşılık bekleyerek yapmadım ve hala da böyle bir şey beklemiyorum. ama hayat önüme ısrarla bazı setler koyar gibi görünüyor. bu bir şeylerin sonucu ya da işareti olmalı diye düşünüyorum. son zamanlarda yaşadıklarım ki çok uzun bir dönemin sonucu olarak yaşadıklarım, o uzun dönem boyunca bende oluşan hasarları daha da pekiştirdi. beynim benim düşmanımmış gibi davranıyor. beynimdeki canavar senaryolar yazıyor, yenilikçi fikirler buluyor, yeni şeyler öğreniyor ve üretiyor; durmadan, durmadan, durmadan... ve ben artık yorulduğumu, gerçekten kolumu bile kaldıramayacak kadar yorulduğumu hissediyorum. bu yüzden hayatıma geçici bir süreliğine ara vermeye karar verdim. topluluğu ve KimTutarBizi bilgi takımını bırakıyorum. bu süreç ne kadar devam edecek bilmiyorum ama bu süreç boyunca teorik matematik dışında hiçbir şeyle uğraşmamayı düşünüyorum. çünkü matematik beni rahatlatıyor. yukarıda da yazdığım gibi. beni durdurabilirsiniz ama, hepimizi birden durduramazsınız. çünkü biz bir takımız. gözüm arkada değil. beynimdeki canavarın isyanını bastırdığım zaman aranıza zevkle döneceğim. bilginin ışığı sizinle olsun. düzeltme: bugün 16 Kasım 2008... bundan birkaç ay önce bir gün geri döneceğimi söyleyip aranızdan ayrılmıştım. ancak geçen süre sonunda dönmemeye karar verdim. daha doğrusu artık dönüşü olmayan yola girdiğimi, dönemeyeceğimi anladım. geçen onca zaman boyunca hasar görmüş beynim, düzelmekten çok uzak. biliyorum, çaba göstermek boşuna artık. gördüm ki aylardır ağır ağır kendimi yok ediyormuşum. ve vazgeçtim bu duruma engel olmaya çalışmaktan. yavaş yavaş ayrılıyorum aranızdan. bir süre sonra bu site de kapanacak, daha sonra da ben, sonsuza dek... son bir veda yazısı gelecektir büyük olasılıkla. o yazıda belki nedenleri yer alır bu gidişin ya da değil. ne 0, ne 1, ne de çok sevdiğim kelimelerim umrumda artık. hiç doğmamış gibi olacağım, hiç doğmayacağım. umut hep sizinle olsun... - canavar -

Follow me on Twitter

yorumlar Disqus aracılığıyla sunulmaktadır