geri

Anlıyor musun?

18/06/2006
Ben bütün acılarımı bu odada yaşadım. Bu odada öldüm. Ve her gün bu odada ölmeye devam ediyorum... Neyi anlatıyorum, neler anlatıyorum, biliyor musun? Hadi ben anlatıyorum da bilmem sen anlıyor musun? O köşede, o kaldırım taşına sığınmış karanlık köşede öyle yalnız bir yalnızlığa ittin ki beni, belki sen de göremedin ardındaki uçurumu. Ya da ben öyle umuyorum. Göremedin değil mi o karanlık uçurumu? Hala insan kalmış yanların olmasını umuyorum, yaşadığını umuyorum, yaşamak için umuyorum ki yaşıyor muyum bilmiyorum ama en azından, umuyorum... Þimdi ben bu odada her gece olduğu gibi yine ölüyorum. Sabaha kadar öldükten sonra tekrar dirileceğim, sırf tekrar ölebilmek için... Bak ben hep anlatıyorum ama bilmem sen anlıyor musun?

Þimdi bir elimde sigaram gezdiğimiz sokakları dolaşıyorum. Seninleyken bana bomboş gelen o kalabalık sokakları... O kaldırım taşına oturuyorum yine, yine o eski güçsüzlüğümle, o yıkılmışlığımla. Saçlarını hiç unutmayacağım demiştim. Bilmem hatırlıyor musun? Ben yine anlatıyorum ama bilmem sen anlıyor musun? O son dokunuşum hala parmaklarımda. Keşke özlediğim kadar çok okşayabilseydim saçlarını... Kalkıp devam ediyorum, yine başım dönüyor ve oturuyorum. Yine o karanlık uçurumun kenarındayım, yine soğuk bir kaldırım taşının üzerinde, öyle yalnız oturuyorum. Sen o her zamanki merhametsizliğinle karşıma geçmiş bilmediğim bir dilde bildik bir nutuk çekiyorsun. Duyamıyorum... Bense o an saçlarını seyrediyorum. Keşke unutamadığım kadar çok seyredebilseydim saçlarını. Anlatıyorum ama sen anlıyor musun? Þimdi ağlasam güçsüzlükle suçlar beni hayalin. Boynumu büksem yoldan geçenler sorarlar nedir bu halin diye. At beni o uçurumdan, yine at ki tekrar öleyim, senin elinden ölmek de güzel be ayparçası. Ben durmadan anlatıyorum ama eminim sen anlamıyorsun. Bana duyuramadığın o boynumu büken sesinle neler anlatıyorsun kim bilir. Ama bir an olsun beni dinliyor musun? Bağır çağır ama ne olur bir şeyler söyle diyorsun. Söyle bir an olsun dinliyor musun? Ben ellerimle bile konuşuyorum ama bilmem sen anlıyor musun? Þimdi ben hasta bir ruhu barındırıyorum. Sayfalar dolusu yazıyorum. Seni hatırlatan şarkılar dinleyip, senin sesinde huzur buluyorum. Yarım kalan hayaller toparlıyorum etraftan, biraz da düş kırıkları koyuyorum yanlarına, öyle öksüz, öyle savunmasız görünüyorlar ki, görsen belki sen bile merhamet edersin. Bilmem, eder misin? Acılarımdan derleyip anlatıyorum ama bilmem sen anlıyor musun?

Follow me on Twitter

yorumlar Disqus aracılığıyla sunulmaktadır